62

روايات

1- پيامبر اكرم(ص) در نصايحى به شمعون فرمود:

فَطُوبَى لِمَنْ تَوَقَّرَ وَ لِمَنْ لَمْ تَكُنْ لَهُ خِفَّةٌ وَ لا جَاهِلِيَّة... ¹

خوشا به حال كسى كه وقار و متانت داشته باشد و در (رفتار و گفتار) او سبكى و جهالت و سفاهت نباشد.

2- امام على(ع) فرمود:

ايّاكَ وَ المُسْتَهجَنَ مِنَ الْكَلامِ فَاِنَّهُ يَحبِسُ عَلَيْكَ اللّئامَ وَ يَنْفُرُ عَنْكَ الكِرامَ. ²

از سخنان زشت بپرهيز كه انسان‌هاى پست را دور تو جمع كرده و انسان‌هاى با كرامت را از تو دور مى‌كند.

3- امام على(ع) فرمود:

مَنْ جَعَل دَيْدَنَهُ الهَزلَ لَمْ يُعْرَفْ جِدُّهُ. ³

هر كس روش خود را بر هزل و شوخى گذارد، سخنان جدى او شناخته نمى‌شود.

4- امام باقر(ع) فرمود:

إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ يُحِبُّ الْمُدَاعِبَ فِي الْجَمَاعَةِ بِلا رَفَث. ⁴

خداوند آن كس كه ميان جمعى شوخى كند دوستش دارد در صورتى كه سخن زشت و فحش نباشد.