61از زاويهاى ديگر مورد توجه قرار داد تا ضمن تذكر و تكرار آن حقيقت، از ملال آورى آن نيز جلوگيرى شود. شروع با يك پرسش و پرداختن همراه با استدلال قوى و محكم به جواب و ارجاع مخاطب به نفس خود و تفكر، راهى است كه حضرت ابراهيم(ع) در برابر بتپرستان انجام داد.
ذكر لطايف شادىبخش در منبر
بعضى بر اين تصورند كه براى علاقه مندى مردم به محافل دينى و جذب آنان و يا بيشتر شدن جمعيت، بايد مجالس و منبرها همراه با مزاح و شوخى و نكات طنزآميز باشد. اين گونه افراد يا در بين مباحث خود از اين موارد بهره مىبرند و يا در خارج مجلس، از سخنان طنز گونه استفاده مىكنند كه باعث خوش آيند دوستان و يا جوانان شود.
بايد توجه داشت كه استفاده از لطايف تاريخى و سخنان شاد و با طراوت در مجلس كه لبخند بر لبان بنشاند از نقاط قوت يك منبر است به شرطى كه از حد و اندازه خارج نشده و كلمات خارج از نزاكت نداشته باشد و روحانى محترم را در نظر مردم به عنوان يك طنز پرداز و يا كسى كه آنان مىتوانند در كنار او فقط ايام خوشى را سپرى كنند جلوه ندهد و معنويت و قداست لباس و جذابيت علم و تقوى تحت الشعاع لطيفهگويى و يا مزاحهاى خارج از حد قرار نگيرد.