308از آبار [114 - آ] مالى كه مسماست به بئر اريس از اموال عثمان و در اينجا مالى است كه آن را دومه گويند و آنكه ابن جماعه در مناسك خود گفته كه به صحت رسيده كه پيغامبر - صلىاللّٰه عليه وآله وسلم - آب دهن خود را در بئر اريس انداخته. صاحب تاريخ آن را استغراب نموده، امّا درجه 1 يعنى زينههاى چاه اريس كه امروز موجود است، در سال هفتصد و چهاردهم تجديد يافته [است].
بئر اعواف
يكى از صدقات نبوى است - عليه افضل الصلوات - در خبرى آمده كه آن حضرت - صلى اللّٰه عليه و آله و سلم - بر كنار او نشسته، در آنجا وضو ساخته و آب وضوى شريف بر چاه سيلان نموده و بر اثر آن وضو گياه رُسته ولايزال در آنجا بوده و مروى شده است كه رسول - صلىاللّٰه عليه وآله وسلم - دُزدى را طلب فرمود و آن دُزد فرار نمود و در ميان اعواف و شطبيه 2 سنگى بر او خورد تا از پا افتاد و رسول - صلىاللّٰه عليه وآله وسلم - او را گرفته [و آن] سنگ 3 را مُتبرك ساخت و دعا كرد و اين سنگ همان است كه در ميان اعواف و شطبيه است كه مردم بر آن دست مىمالند، اعواف جرعى 4 است بُزرگ در جهت قبلۀ او مربوع و جهت شاميش خناقه 5 است و شطبيه معروف نيست. شايد كه موضعى باشد كه معروف است به عتبى در شرقى مايلى خناقه 6.
بئر أنا
أنا به ضم همزه و تخفيف نون و يا به فتح همزه و تشديد باء موحده همچو حتّى و يا غير مذكور. مروى شده كه در حين مُحاصرۀ بنى قريظه رسول - صلىاللّٰه عليه وآله وسلم - خيمۀ مبارك خود را بر بالاى بئر أنا زد و در مسجدى كه در آنجاست نماز گزارد و از