299

فصل ششم:در فضيلت احد و شهداى سعداى ¹ آن

در صحيحين است كه رسول - صلى‌اللّٰه عليه وآله وسلم - چون احد نمايان شد گفت:

اين كوهى است كه ما را دوست مى‌دارد و ما دوست مى‌داريم او را. از احاديث چنان معلوم مى‌شود كه اين سخن را به كرات فرموده باشند عندالقدوم از اسفار و در روايت امام احمد اين نيز هست كه او از جبال جنّت است و در كبير طبرانى آنكه اين كوهى است كه ما را دوست مى‌دارد و ما او را دوست مى‌داريم و او در درى از درهاى جنّت است و اين عير، كوهى است كه ما را دشمن مى‌دارد و ما او را دشمن مى‌داريم و او بر درى است از درهاى آتش و در روايتى اين هم آمده كه هر گاه كه به او مى‌آييد ² بخوريد از درخت او اگر چه عضاه باشد و عضاه درختى خاردار است و در روايتى ركنى است از اركان جنّت و در روايتى آنكه احد بر ركنى است از اركان جنّت و عير بر ركنى است از اركان نار و در حديثى آمده كه چهار كوه از كوههاى جنت است پرسيدند: كدام است آن كوه؟ فرمود: احد كوهى است كه ما را دوست مى‌دارد و ما او را دوست مى‌داريم از جبال جنّت و ورقان كوهى است از كوههاى جنّت و طور كوهى است از كوههاى جنّت و لبنان كوهى است از كوههاى جنّت، الحديث و حديث چند ديگر در فضل و شأن مدينه گذشت كه دّال است بر فضل احد.