137
فصل اول:در سكّان مدينه بعد از توفان نوح - عليهالصلوات والسلام
- و سكناى يهود و بعد از آن انصار اخيار و بيان نسب ايشان و كيفيّت غلبۀ ايشان بر يهود و آنچه اتفاق افتاده با تُبع 1كلبى از ابن عباس اسناد نموده كه مردم در وقت خروج از سفينه به طرف بابل نزول نمودند و در آن زمان هشتاد تن بودند پس مُسما شد آن موضع به سوق ثمانين و بعد از آن مكث كردند در آن محل تا كه بسيار شدند و نمرود ملك ايشان گشت 2 و چون كافر شدند اختلاف زبان در ميان ايشان پيدا شد پس مُتفرق شد زبان ايشان به هفتاد و دو زبان و حق - سبحانه - از اين ميان تفهيم زبان عربى كرد به عماليق و طسم پسران لاوذ 3 بن سام و عاد و عبيل پسران عوص بن ارم بن سام و ثمود 4 و جديس پسران جائق 5 بن ارم بن سام و قنطور بن عابر بن شالخ بن ارفخشد بن سام پس عبيل و يثرب بن عبيل به زمين يثرب نزول كردند و بعد از آن مُخرج شدند از آنجا و به جُحفه نزول كردند پس سيلى آمد در آنجا ايشان را اجحاف كرد يعنى اخذ كرد و رمى نمود و لهذا مُسمّا شد آن زمين به جحفه و قولى آنكه اول كسى كه ساكن زمين مدينه شد يثرب بن قائنه 6 بن مهلاييل بن ارْم بن عبيل بن عوص بن ارم بن سام بن نوح - عليهالسلام - بود و قولى آنكه اول كسى