133هر جا كه واقع شود موجب دُخول جنّت مىشود چنان كه «من قال لا اله الا اللّٰه دخل الجنة» و غيره.
از احاديثى كه در فضايل اعمال وارد شده غير مقيد به موطنى مخصوص و محلّى معيّن اين احاديث شريفه مسوق شده از براى بيان مزيد شرف 1 آن بقعه بر غيرش از اماكن. پس او [41 - آ] الآن از جنّت است همچو حجرالاسود و باز روضهاى خواهد شد از جنّت و مُستوجب روضهاى خواهد شد عاملش از جنّت و در اينجا شبهى است به حضرت خليل - عليهالصلوة والسلام - در آنكه او مخصوص شد به حجر جنّت و فرزند بزرگوارش اختصاص يافت به انعام روضهاى از جنّت و از براى آنكه حديث شريف را بر ظاهرش حمل كردهاند استدلال كردهاند بر افضليّت مدينه به ضميمۀ حديث «لقاب قوس احدكم فى الجنة خير من الدّنيا و مافيها 2.»
حدود روضۀ شريف: روضۀ شريفه يا مُسامت 3 حايط حجرۀ منيفه است از جهت قبله و شمال و لايزال كوتاه مىشود در جهت عرض تا منبر شريف و مُنتهى مىشود بر آن قريب به هيئت مثلث و مسامت مستولى است و بر اين تقدير داخل مىشود و بعضى مواضعى كه مسامت شمال حجرۀ شريفه است اگر چه مسامت منبر نيست و آنچه مسامت طرف قبلى منبر است اگر چه مسامت حجرۀ شريفه نباشد زيرا كه منبر اندكى در جهت قبله متقدم است از محاذات 4 ديوار قبلى حجرۀ شريفه پس مجموع بر هيئت مربع مىشود چنان كه رواق مصلاى شريف و در رواق ما بعد آن كه مسقف مقدم مسجد شريف بوده در زمان آن سرور - صلىاللّٰه عليه وآله وسلم - عبارت از مجموع روضه مىشود. لكن بر تقدير احتمال اول آن مقدارى از منبر كه از محل اصلى پيشتر شده و مصلّاى شريف به تمام يا مقدم او خارج روضۀ شريفه مىشود زيرا كه نه محاذى منبر است و نه مقابل حجرۀ شريفه