51
3. گنهكاران
بنا به نقل قرآن، گروه ديگرى از اصحاب رسول خدا(ص) بودند كه هم عمل صالح داشتند و هم مرتكب گناه شده بودند. آيا اين افراد قبل از توبه و بازگشت عادلاند؟!
وَ آخَرُونَ اعْتَرَفُوا بِذُنُوبِهِمْ خَلَطُوا عَمَلاً صٰالِحاً وَ آخَرَ سَيِّئاً عَسَى اللّٰهُ أَنْ يَتُوبَ عَلَيْهِمْ إِنَّ اللّٰهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ (توبه: 102)
و ديگرانى كه به گناهان خويش اعتراف كردند، كردار شايسته را با كار زشت در هم آميختند، باشد كه خداوند توبۀ آنان را بپذيرد. خدا آمرزنده و مهربان است.
4. مريض قلبها
بر اساس برخى آيههاى قرآن كريم، گروهى از اطرافيان پيامبر(ص) كسانى بودند داراى قلبهاى مريض وعدههاى الهى را دروغ مىشمردند:
وَ إِذْ يَقُولُ الْمُنٰافِقُونَ وَ الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ مٰا وَعَدَنَا اللّٰهُ وَ رَسُولُهُ إِلاّٰ غُرُوراً (احزاب: 12)
هنگامى كه منافقان و بيماردلان مىگفتند: وعدۀ خدا و پيامبرش فريبى بيش نيست.
بنابراين، از اين آيات به دست مىآيد كه همۀ صحابى در يك جايگاه نبودهاند. اگر چه گروهى از السّٰابِقُونَ الْأَوَّلُونَ ؛ «پيشگامان