39نگريستن به غذا، دقت و انديشيدن در ساختمان مواد غذايى و آثار حياتبخش آن در وجود انسان است كه به انديشيدن درباره قدرت آفريدگار هستى مىانجامد.
خداوند با اشاره به تأثير نزول بارانهاى سودمند بر پيدايش فرآوردههاى غذايى، مىفرمايد أَنّٰا صَبَبْنَا الْمٰاءَ صَبًّا ؛ «ما آب فراوانى از آسمان فرو ريختيم». (عبس: 25)
آب، مهمترين مايه حيات است كه به لطف پيوسته پروردگار، به فراوانى از آسمان فرو مىبارد و نهرها، چشمهها و قناتها را سيراب مىسازد كه:
اگر باران به كوهستان نبارد
به سالى، دجله گردد خشك رودى
سعدى
بدين ترتيب، آدمى اهميت نظام بارش را درمىيابد و مىبيند كه چگونه آفتاب همواره بر سطح دريا مىتابد و ابر از آن برمىخيزد. ابر با وزش بادها به حركت درمىآيد و با دور شدن از سطح زمين و قرار گرفتن در منطقه سرد جوّى، به قطرههاى آب تبديل مىشود. بدين گونه، بارانى زلال و خالى از هرگونه آلودگى و املاح زيانبار و از آسمان فرو مىريزد و جذب زمين و ريشه گياهان و درختان مىشود.
در آيههاى بعد، خداوند با معرفى دو عامل ديگر پيدايش غذا مىفرمايد: ثُمَّ شَقَقْنَا الْأَرْضَ شَقًّا* فَأَنْبَتْنٰا فِيهٰا حَبًّا ؛ «سپس زمين را