31 گر ز ظلمات خود رهى، بينى

هاتف اصفهانى

زمين

زمين، خانه آسايش و گهواره آرامش‌بخش بشر و از شگفتى‌هاى بزرگ آفرينش است. ديدگاه جبران خليل جبران درباره شگفتى‌هاى زمين چنين است:

اى زمين! چه زيبا و باشكوه هستى! چه قدر اطاعت تو از نور، كامل و فروتنى تو از خورشيد، نجيب است. چه قدر پوشيدگى تو با سايه، ظريف و نقاب تاريكى بر چهره تو جذّاب است. اى زمين! چه قدر كامل هستى و چه قدر پير و قديمى.

در دشت‌هاى تو راه مى‌رفتم و از كوه‌هاى تو بالا مى‌رفتم و به دره‌هاى تو فرود مى‌آمدم و به غارهاى تو داخل مى‌شدم. پس دانستم خواب تو در دشت، امنيت تو در كوه، آرامش تو در دره، اراده تو در سنگ و سكوت تو در غار است. پس تويى كه با نيروى خود، گشاده هستى. با فروتنى خود بالايى و با بالا بودن خود، پايين هستى، با نيرومندى خود، نرمى و با وجود