190اگر آدمى به درستى قدر و اهميت وقت را بداند، به عاملى مهم از خودسازى و بهره‌گيرى از عمر و وقت دست يافته است. اميرالمؤمنين(ع) مى‌فرمايد:

إنَّ اوْقاتَكَ اجْزاءُ عُمُرِكَ، فَلا تُنْفِذْ لَكَ وَقْتاً إلاّ فِيما ينْجِيكَ . ¹

همانا وقت‌هاى تو بخش‌هايى از عمر توست، بنابراين بكوش كه وقتى از عمر تو جز در امورى كه موجب نجات توست، تلف نشود.

حضرت على(ع) به مالك اشتر مى‌نويسند: «بهترين وقت و پاك‌ترين قسمت آن را بين خدا و خود قرار بده.» ²

امام سجاد(ع) در بخشى از مناجات خود درباره استفاده صحيح از وقت، مى‌فرمايد :

وَ عَمِّرْنِى ما كانَ عُمُرِى بِذْلَة فِى طاعَتِكَ، فَإِذا كانَ عُمُرِى مَرْتَعاً لِلشَّيطانِ فَاقْبِضْنِى إِلَيك . ³

[خدايا] تا هنگامى كه عمرم در راه اطاعت فرمان تو به كار رود، مرا زنده نگه‌دار و هرگاه عمرم چراگاه شيطان شود، مرا بميران.