189لباسهاى تيره و چركآلوده و تنگ پرهيز كند. پس اين بخش از آداب نماز نيز، انسان را به پاكى و دورى از هرگونه آلودگى فرا مىخواند و زمينه پرهيز از انحرافات مالى و پليدىهاى ظاهرى را در قلب انسان فراهم مىآورد. به همين ترتيب، مكان نمازگزار بايد مباح باشد؛ حتى اگر قسمتى از آن مكان در مالكيت ديگرى باشد، نماز خواندن در آن مكان بدون اجازه او جايز نيست. اين مسئله موجب مىشود كه نمازگزار از مال حرام و اموالى كه زكات و خمس به آن تعلق نگرفته است، پرهيز كند و تا حقوق آن را ادا نكرده است، در آن مكان نماز نخواند و يا در مكانى كه غصبى است، وضو و غسل نسازد.
البته نبايد نقش مكانهاى مقدس، مانند مساجد، حرم امامان: و جايگاههايى را كه احترام ويژهاى دارند از نظر دور داشت. قطعاً برپايى نماز در اين مكانها به ويژه در مسجدهاى جامع، مسجدالحرام و مسجدالنبى كه تأثير روحانى خاصى دارد، انسان سالك را سريعتر و مطمئنتر به مقصود مىرساند و با ايجاد حالت معنوى در نمازگزار، نقش نماز را در طهارت نفس او، بيشتر و راسختر مىسازد.
تنظيم وقت
از آداب مهم نماز، وقتشناسى است. بنابر سفارشهاى دينى، انسان بايد نماز را در زمان معين، به ويژه اول وقت به جاى آورد. خواندن نماز در زمان معين شده، وقتشناسى را به انسان مىآموزد.