153البتّه مراد از حيوان دريايى، آبزيان و حيواناتى است كه در آب زندگى مىكنند، گرچه در رودخانه باشد.
امام صادق عليه السلام درباره «
وطعامه متاعاً لكم و للسّيارة » فرمودند: مقصود ماهى نمكزدهاى است كه مىخورند. 1(كه براى مدّت طولانى و در سفرها به وسيلهى نمك زدن مانع فاسد شدن آن مىشدند.)
پيامها:
1- براى افراد محرم، همهى راهها بسته نيست.
(خداوند در كنار منع شكار صحرايى، شكار دريايى را جايز دانسته است.) «أُحِلَّ ... حُرِّمَ »
2- شكار آنگاه حلال است كه براى تغذيه باشد نه تفريح و لغو. «مَتٰاعاً لَكُمْ »
3- منافع و فرآوردههاى دريايى، تنها مخصوص ساحلنشينان نيست. «مَتٰاعاً لَكُمْ وَ لِلسَّيّٰارَةِ »
4- ساحل نشينان، در بهرهگيرى از دريا اولويّت دارند.
«لَكُمْ وَ لِلسَّيّٰارَةِ » (كلمه « لكم » قبل از كلمه « للسيارة » آمده است)
5 - صيد حيوانات صحرايى يا خوردن آن در حال احرام، بىتقوايى است. «حُرِّمَ عَلَيْكُمْ صَيْدُ الْبَرِّ مٰا دُمْتُمْ حُرُماً وَ اتَّقُوا اللّٰهَ »
6- به متخلّفان بايد هشدار داد. «وَ اتَّقُوا اللّٰهَ الَّذِي إِلَيْهِ تُحْشَرُونَ »
7- ايمان به قيامت ومحاسبهى اعمال، عامل بازدارنده از گناه است. «وَ اتَّقُوا اللّٰهَ الَّذِي إِلَيْهِ تُحْشَرُونَ »