62در حالى كه غنايم جنگى مربوط به جهادگران است و خمس آن از آنِ رسول خدا و بستگان پيامبر صلى الله عليه و آله است و سرزمينهاى فتح شده از آنِ عموم مسلمانان مىباشد، ولى انفال از آنِ خدا و رسول خدا و بستگان پيامبر صلى الله عليه و آله است، كه در اختيار مقام امامت قرار مىگيرد.
امام در دورانى كه كليۀ انفال در اختيار دولتهاى غاصب اموى و عباسى بود، براى رفع گرفتارى از شيعيان، هر نوع تصرف و خريد و فروش انفال را تجويز كرده و شيعيان را از آن معاف دانستهاند و قسمت مهم انفال، اراضى و سرزمينهايى است كه بدون جنگ در اختيار دولت اسلامى قرار گرفته و سرزمينهاى موات و كوهها و درّهها و جنگلها است كه امام عليه السلام اين قسمت از سهم امامت را براى تسهيل امور زندگى شيعيان، معاف دانستهاند، و در اين مورد، به يك روايت بسنده مىكنيم:
مسمع بن عبدالملك ملقّب به ابوسيار مىگويد: به امام صادق عليه السلام عرض كردم: من آنچه كه وظيفه دارم خدمت شما بياورم؟ حضرت پاسخ داد: ما آن را به تو بخشيديم نه تنها تو، بلكه آنچه از اراضى در اختيار شيعيان ما قرار گرفته، آنان در اين قسمت با كمال دلگرمى تصرف كنند و اين تحليل تا روز ظهور امام زمان عليه السلام برقرار است، آنگاه كه او آمد، ماليات اسلامى را از زمينهايى كه در دست آنان