84است كه پيامبر و امامان معصوم بدان توصيه فرموده‌اند و با توجّه به فلسفۀ زيارت قبور آن بزرگواران كه عرض احترام و ادب به تربت پاك و روح مطهّر آن بزرگواران و راز و نياز با خدا بر مزارشان و تصفيه روح در پرتو عنايات آنان مى‌باشد، مى‌توان در اينجا نيز به نقش اولياى خدا در حيات معنوى امت اشاره كرد و قطع اين رابطه همانگونه كه در روايات آمده، جفايى است نابخشودنى.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: «آن كس كه به قصد حج به مكه بيايد و مرا در مدينه زيارت نكند در حق من جفا كرده است.»؛ (عن أبى‌عبدِاللّٰهِ: قال رسولُ اللّٰهِ صلى الله عليه و آله : من أتىٰ مكّة حاجّاً ولم يزُرْني إلى المدينة جفاني...). ¹

و زيارت ائمه نيز به عنوان اوصياى رسول اللّٰه در حكم زيارت پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله است. زيد شحّام خدمت امام صادق عليه السلام عرض مى‌كند:

«براى كسى كه شما را زيارت كند چه ثوابى خواهد بود؟ امام در پاسخ مى‌فرمايد: همانند كسى كه پيغمبر خدا را زيارت كرده‌باشد»؛ (زيدُ الشّحامُ قال: قلت لأبي عبداللّٰه عليه السلام : «ما لِمَنْ زارَكُمْ؟ قال كَمَنْ زارَ رسولَ اللّٰهِ صلى الله عليه و آله »). ²و امام هشتم عليه السلام مى‌فرمايد: «هر امامى را بر گردن دوستان و شيعيانش عهد و پيمانى است و تكميل اين عهد و پيمان و حسن انجام وظيفه، رفتن به زيارت قبور آنها است. پس هر كس با عشق و رغبت به زيارت آنان بيايد و آنچه را كه مورد توجه و تمايل آنها است تصديق كرده باشد، امامانشان در قيامت شفيع آنان خواهند بود»؛ (عليّ الوشّاء، قال: سمعت أباالحسنِ الرّضا يقول: «إنَّ لكلِّ إمامٍ عهداً في عنق أوليائه وشيعته، وإنّ