63پيشوايان معصوم آورده كه بر اساس آن، خرج كردن و به مصرف رسانيدن يك درهم در راه حج، پاداشى معادل هزار هزار درهم خرج كردن در ساير امور خير را دارد اما اگر يك درهم به دست امام برسد مانند آن است كه هزار هزار درهم در حج به مصرف رسيده باشد؛ «وَروي أنّ دِرْهَماً في الحجِّ خيرٌ مِن ألفِ ألفٍ في غيره وَدِرهَمٌ يَصِلُ إلى الإمام مِثلُ ألفِ ألفِ درهمٍ في حجٍّ». 1
دليل اين مطلب روشن است؛ زمانى كه بيت المال مسلمانان در دست حاكمان غاصب باشد با اسراف و تبذير آنرا به مصارفى مىرسانند كه خلاف مصالح اسلام و مسلمانان است، در چنين وضعيتى، رسانيدن مال به دست امامِ حق تا آن مال را به مصارف شرعى و الهى برساند كه ثمره آن تقويت اساس دين و رفع نياز مسلمين خواهد بود و فضيلت و پاداشى معادل هزار هزار انفاق در حج را دارد. در حقيقت، اين روايت از نقش رهبرى امام حق و لزوم تأييد و حمايت وى با مال و ساير امكانات سخن مىگويد و پاداش آنرا با انفاق در حج مقايسه مىكند.
در برخى از اين روايات چنين توصيه شده است: «كسانى كه عازم حج مىشوند و طواف خانه مىكنند، وظيفه دارند درپايان مناسك، نزد امام بيايند وبراى يارى دادن به وى، اعلام آمادگى كنند، تا حجشان كامل شود ومعنا و مفهوم پيدا كند».
امام باقر عليه السلام مىفرمايد: «مردم مأمور شدهاند به سوى اين خانه، كه از سنگها ساخته شده، بشتابند و بر آن طواف كنند سپس نزد ما بيايند و ولايت و محبت خود و آمادگىشان را براى يارى ما عرضه كنند؛ «زرارة