28امت واحده جز در پرتو توحيد معبود ميسر نيست مى‌فرمايد:

وَ إِنَّ هٰذِهِ أُمَّتُكُمْ أُمَّةً وٰاحِدَةً وَ أَنَا رَبُّكُمْ فَاتَّقُونِ . ¹ إِنَّ هٰذِهِ أُمَّتُكُمْ أُمَّةً وٰاحِدَةً وَ أَنَا رَبُّكُمْ فَاعْبُدُونِ . ²از اين آيات و نظاير آن چنين برمى‌آيد كه: وحدت خالق و يگانگى معبود، زيرساز امت واحده است و بر اينها بايد افزود وحدت كتاب و شريعت و پيامبرى و امامت و وحدت قبله و وحدت هدف و آرمان را كه هرگاه توأم با تقوا و پرهيزكارى شدند، تضمين كنندۀ فوز و فلاح و رستگارى و سعادت هميشگى انسان‌ها و تشكيل جامعۀ برين انسانى خواهند بود. و همۀ اينها بر محور توحيد دور مى‌زند و اصل اساسى همه را اعتقاد خالص به يگانگى آفريدگار جهان تشكيل مى‌دهد. درست نقطه مقابل آن، شرك است با چهره‌هاى گوناگونش كه عامل تفرّق و تشتت در هريك از مراحل حيات انسان‌ها است. به‌قول حكيم سبزوارى:

سخن عشق يكى بود ولى آوردند

امت واحده

با تحليل و بررسى جامعه‌شناسانۀ قرآن، به اين نتيجه مى‌توان دست يافت كه جامعۀ انسانى، در اصل از يك ريشه و شجره و نژاد است كه