230برشمرد.»؛ «لَقَضٰاءُ حٰاجَةِ امْرئٍ مُؤْمِنٍ أفْضَلُ مِنْ حَجّةٍ وَ حَجَّةٍ وَ حَجَّةٍ، حَتّىٰ عَدّ عَشْرَ حِجَجْ». 1
امام صادق عليه السلام همچنين مىفرمايد: «قَضاٰءُ حٰاجَةِالمُؤْمِنِ أفْضَلُ مِنْ طَوٰافٍ وَ طَوٰافٍ وَطَواٰفٍ حَتّٰى عَدَّ عَشْراً» 2؛ «برآوردن حاجت مؤمن افضل است از دهبار طواف نمودن...»
و نيز ابىبصير از امام باقر عليه السلام روايت مىكند كه فرمود: «اگر حج بجا آورم براى من پسنديدهتر است كه بندهاى را آزاد كنم و تا ده بنده برشمرد و ادامه داد تا هفتاد بنده. اما اگر خاندانى را از مسلمانان سرپرستى كنم، گرسنگىشان را برطرف سازم، برهنگان آنها را لباس بپوشانم و آنها را از رو زدن به مردم بىنياز گردانم، براى من پسنديدهتر است تا هفتاد حج بجا آورم..». 3از اين روايات، كه نظاير آن بسيار است و در زندگى اهلبيت مصاديق عملى فراوان نيز دارد، چنين استفاده مىشود كه انساندوستى و خدمت به مسلمانان و قضاى حوائج مؤمنان، كه اصول اجتماعى اسلامند در چه حد از اهميت قرار دارد و حج بايد درس هميارى و همدردى و تعاون به مسلمانان بدهد و حجگزار نبايد مغرور باشد كه حج و عمره بسيار كردهام و با حرص و ولع بيشتر، بر آن باشد كه فضاى حج را بر ديگران تنگ كند، بلكه به پيرامون خود بنگرد، همسايگان مستمند را بشناسد، گرفتاران، وامداران و آنان را كه به نان و لباس و مسكن و ازدواج