182و گرسنگى را از ساحت آن دور داشته و از بيم و هراس امنيت داده است.
حرم منطقۀ آزاد اسلامى و قرقگاه نمادين كبريايى در زمين است كه علاوه بر آدميان، ديگر جانداران و درختان و گياهان را نيز در خود پناه مىدهد و همه در آنجا از امنيت برخوردارند... امنيت مكه و حرم به آغاز خلقت جهان بازمىگردد كه معمار آفرينش، واژۀ امن را بر جبين آن ترسيم نموده است.
پيامبرخدا صلى الله عليه و آله در روز فتح مكه فرمود: «از آن روز كه خداوند بزرگ آسمان و زمين را آفريد مكه را حرم محترم خود قرار داد و همچنان محترم است تا قيامت بپاگردد و (شكستن حرمت آن ) براى احدى قبل از من و بعد از من حلال نبوده و نخواهد بود و براى من جز ساعتى از روز حلال نشد»؛ «اِنَّ اللّٰهَ تَبٰارَكَ وَ تَعٰالىٰ حَرَّمَ مَكّةَ يَوْمَ خَلَقَ الْسَّمٰاواتِ وَ الْأَرْضَ فَهِيَ حَرٰامٌ الىٰ أَنْ تَقُومَ الْسَّاعَةُ، وَلاٰ تَحِلّ لِأَحَدٍ قَبْلي وَلاٰ لِأَحَدٍ بَعْدِي وَلاٰ تَحِلُّ لِي إلّا سٰاعَةً مِنَ الْنَّهٰارِ» 1
و نيز فرمود: «روزى كه خداوند آسمان و زمين را آفريد، مكه را حرام نمود، گياه آن را نبايد كند و درخت آن را نبايد شكست و صيد آن نبايد رم داده شود و (لقطه) كمشدۀ آن را نبايد تصرّف كرد مگر براى يافتن صاحبش...» «اِنَّ اللّٰهَ عَزَّوَجَلَّ حَرَّمَ مَكَّةَ يَوْمَ خَلَقَ السَّمٰاوٰاتِ وَ الْأَرْضَ لاٰ يُخْتَلَىٰ خَلَاها وَلاٰ يُعْضَدُ شَجَرُها وَلاٰ يُنَفَّرُ صَيْدُها وَلاٰ يُلْتَقَطُ لَقَطُها إلّا لمنشد». 2
امنيت و حرمت حرم و شهر مكه و كعبۀ معظمۀ؛ يعنى خانۀ امن در