136
در سايه سار ثارالله
جور و جهل، ظلم و ظلمت، جفا و جهالت هميشه با هم و زمينه ساز يكديگر بودهاند و آنچه كه هميشه بيداد كرده است چيزى جز نادانى نبوده است، چنان كه اگر سايۀ سياه ستم نبود جهنّم جهل، آتش بر خرمن هر چه خير و خوبى است نمىافكند، هم چنان كه اگر مردم در جهنّم جهالت گرفتار نمىشدند هيچ وقت جور و جفا جرأت جولان پيدا نمىكرد.
مگر نه اين است كه مولاى مؤمنان على(ع) مىفرمود:
«دانش اساس تمام خير و خوبىها، جهل و نادانى ريشۀ همه زشتىها و شرارتهاست». 1
و پيشوايان پاك و امامان معصوم(ع) كه «كلامشان نور و روايتشان رشد» است، به پيروان خويش آموختهاند كه ضمن زيارت امام حسين(ع) چنين بگويند:
«بَذَلَ مُهْجَتَه فيك لِيَسْتَنْقِذَ عِبادَكَ مِنَ