87درباره شكل ظاهرى شهر در هزار سوم قبل از ميلاد و نقش و اهميت اين شهر در آن روزگار وجود ندارد.
تاريخ مكتوب شهر دمشق در نيمه دوم هزاره دوم قبل از ميلاد در دوران آموريان آغاز شده است و شهر دمشق در پايان هزاره دوم قبل از ميلاد به عنوان پايتخت دولت كوچك آرامىها وارد عرصه تاريخ مىشود. فراوانى آب و زمينهاى حاصلخيز و آب و هواى معتدل باعث شد كه آرامىها حكومتهاى محلى كوچك در مناطق مختلف سوريه به وجود آورند. از جمله آنها حكومت محلى دمشق بود و شهر دمشق به علت وجود رودخانه بردى و مناطق پرباران مورد توجه آرامىها بود به گونهاى كه آرامىها به آن «دار ميسق» مىگفتند كه به معنى محل پرآب بوده است. توسعه شهر دمشق از دوران آرامىها به تدريج آغاز گرديد و روز به روز برجمعيت و آبادانى آن افزوده شد. در نيمه هزاره اول قبل از ميلاد به تدريج آشورىها قدرت گرفته و امپراتورى خود را بنا نهادند و اين امپراتورى توانست دولت كوچك آرامى را در معرض تهديد قرار دهد و بين برخى از پادشاهان آرامى و پادشاهان آشورى جنگهايى روى داد و عاقبت آشورىها موفق شدند در سال 841 ق. م. بسيارى از زمينهاى شام را تصرف كرده و خود را به ساحل فنيقيه برسانند و دمشق پس از مدتى محاصره عاقبت در سال 734 ق.م توسط «آدد نيرارى سوم» سقوط كرد. احتمالاً بقاياى شهر آرامى امروزه در بخش غربى شهر دمشق مدفون شده است. مهمترين بناهاى آرامى در شهر دمشق شامل معبد خداى تندر «خداى حدد» و كاخ سلطنتى بوده است كه امروزه مسجد اموى بر بقاياى معبد حدد ساخته شده است و اثرى از قصر سلطنتى آرامى برجاى نمانده است.
در قرن هفتم قبل از ميلاد كلدانىها بر شهر دمشق سلطه يافتند و چندى نگذشت كه در سال 538 ق.م اين شهر به تصرف ايرانيان درآمد و در حدود دويست سال در تحت سيطره هخامنشيان قرار داشت و يكى از ايالتهاى ايران به شمار مىرفت تا اين كه عاقبت در سال 333 ق.م اسكندر مقدونى اين شهر را به تصرف خود درآورد و پس از وى اين شهر در تحت سيطره جانشينان اسكندر يعنى سلوكيان قرار گرفت و آنان توجه