94مكروه است.از جمله نبايدهاى حج،محرمات احرام است،كه در كتابهاى مناسك حج،توضيح داده شده است اما آنچه از برخى آيات قرآن استفاده مى‌شود اعمالى نيز وجود دارد كه اختصاص به حالت احرام و مكه ندارد و بهتر است در همه حال از آن‌ها اجتناب شود مانند:وجوب اجتناب از غنا و لزوم پرهيز از هر گونه بيهوده گويى و لهو كه هر دو مورد از آيه شريفه: «فَاجْتَنِبُوا الرِّجْسَ مِنَ الْأَوْثٰانِ وَ اجْتَنِبُوا قَوْلَ الزُّورِ» ¹استفاده مى‌شود.البته به دليل حرمت خانه كعبه و آن سرزمين مقدس بيشتر تكيه شده است كه انسان در آنجا اخلاص در عمل داشته و از ريا پرهيز كند و برترى‌هاى كاذب نژادى را كنار نهد ²و با توبه و بازگشت به خداوند،آمرزش الهى را براى خود به ارمغان آورد. ³پرسش: آيا در قرآن كريم براى كعبه و حرم،احكام خاص و ويژه‌اى آمده است يا نه ؟ لطفا اگر آياتى در اين زمينه هست براى ما بنويسيد؟

پاسخ: كعبه و حرم به جهت شرافت و ارزش ويژه آن‌ها نزد خدا احكام خاصى دارند كه برخى از آن‌ها در قرآن كريم آمده است كه مى‌توان به مهم ترين اين احكام اشاره كرد:

1.حرم و كعبه امنيت تكوينى و تشريعى دارد.امنيت تكوينى كعبه بدين معناست كه اگر كسى بخواهد كعبه را محو و نابود سازد به او امان داده نمى‌شود،مانند داستان ابرهه كه در سوره فيل بدان تصريح شده است و آيه شريفه: «...وَ آمَنَهُمْ مِنْ خَوْفٍ» ⁴در امنيت تكوينى مكه است،اما مقصود از امنيت تشريعى حرم اين است كه هر كس داخل حرم شود شرعاً در امان خواهد بود و آيه شريفه: «وَ مَنْ دَخَلَهُ كٰانَ آمِناً...» ⁵بر آن دلالت دارد.