89اكنون به دو نمونه از آيات قرآن كه عدد هفت در آن‌ها به همين منظور به كار رفته است،توجه كنيد:

1. «وَ لَوْ أَنَّ مٰا فِي الْأَرْضِ مِنْ شَجَرَةٍ أَقْلاٰمٌ وَ الْبَحْرُ يَمُدُّهُ مِنْ بَعْدِهِ سَبْعَةُ أَبْحُرٍ مٰا نَفِدَتْ كَلِمٰاتُ اللّٰهِ إِنَّ اللّٰهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ» ¹

و اگر آنچه درخت در زمين است قلم باشد و دريا را هفت درياى ديگر به يارى آيد، سخنان خدا پايان نپذيرد.قطعاً خداست كه شكست‌ناپذير حكيم است.

در اين آيه،قرآن به جاى اينكه بگويد:مخلوقات خداوند در پهنه هستى عددى بسيار بسيار بزرگ دارند مى‌گويد:اگر تمام درختان روى زمين،قلم و همه درياها مركب شود،تمام قلم‌ها مى‌شكند و از بين مى‌رود،ولى حقايق عالم هستى و معلومات پروردگار هستى پايان نمى‌پذيرد.عظمت سخن آنگاه روشن‌تر مى‌شود كه عدد هفت نمادى از كثرت باشد،در اين آيه براى مجسم ساختن عدد بى‌نهايت و نزديك ساختن معناى علم بى‌پايان خدا و گستردگى فوق‌العاده جهان هستى به افكار ما،از عدد زنده استفاده شده است. ²2. «وَ إِنَّ جَهَنَّمَ لَمَوْعِدُهُمْ أَجْمَعِينَ* لَهٰا سَبْعَةُ أَبْوٰابٍ لِكُلِّ بٰابٍ مِنْهُمْ جُزْءٌ مَقْسُومٌ» ³

و قطعاً وعده‌گاه همه آنان دوزخ است،[دوزخى] كه براى آن هفت در است و از هر درى بخش معين از آنان [وارد مى‌شوند].

در اين آيات آمده كه جهنم هفت در دارد؛بعيد نيست كه عدد هفت در اينجا نيز براى كثرت باشد؛يعنى جهنم درهاى بسيارى دارد و واضح است كه اين تعداد درها در حقيقت به عوامل گوناگونى كه انسان را به جهنم مى‌كشاند اشاره دارد.هر چند روايات نيز به اين«هفت در»اشاره كرده‌اند؛ولى ظاهراً درهاى جهنم به هفت در