41صبح او را از ستون باز كرد. سهيلى در الرَّوْضُ الأُنُف 228/6 از امام زينالعابدين(ع) نقل مىكند كه حضرت فاطمه(س) آمد تا طناب ابولبابه را باز كند ولى او گفت سوگند ياد كردهام جز رسول خدا فرد ديگرى مرا باز نكند. پيامبر(ص) كه آمد بند او را بگشايد فرمود:
«فاطِمَةُ بَضْعَةٌ مِنِّي».
فاطمه پارهتن من است.
يعنى اگر او هم باز مىكرد به سوگند خود وفا كرده بودى. سهيلى گويد اين حديث دلالت دارد بر اينكه كسى كه فاطمه را سب كند همانا كافر شده است و كسى كه به او درود بفرستد بر پدر وى درود فرستاده است.
اسارت بنىقريظه و حكم سعد
به روايت ابنهشام در سيره 251/3 يك روز على بن ابىطالب در هنگام محاصره بنىقريظه فرياد زد: «اى سپاه ايمان!» آنگاه او و زبير بن عوام حمله كردند. على گفت: «به خدا قسم يا همان چيزى را كه حمزه چشيد مىچشم يا قلعه ايشان را مىگشايم». سپس يهوديان گفتند: اى محمد به حكم سعد بن معاذ تسليم مىشويم. ابن عبدالبر اندلسى در الدرر179/ مىنويسد: در شبى كه فرداى آن بنىقريظه تسليم حكم رسول خدا شدند گروهى از يهوديان از قلعههاىشان خارج و مسلمان شدند و جان و مال خود را حفظ كردند.
به روايت واقدى 509/2 به دستور حضرت اسيران بنى قريظه را به ريسمان بستند و كالاهاىشان را ضبط كردند. يك هزار و پانصد شمشير،