93بار خدايا در آسان ساختن هر سختى بر او احسان كن كه حل سختىها بر تو آسان است، تو بر هر كارى توانايى. من از تو براى او آسايش و سلامتى هميشگى را در دنيا و آخرت خواهانم.
جعفر بن ابىطالب و ياران مهاجر او به سوى ساحل درياى سرخ حركت كردند. به بندر شُعَيبَه در سيزده فرسخى جُدّه كه رسيدند دو كشتى عازم حبشه بود. اينان نيز با آن دو كشتى به كشور حبشه رفتند. بامدادان كه قريش از اين هجرت مطّلع شدند به تعقيب آنان پرداختند ولى زمانى به ساحل دريا رسيدند كه مهاجران سرزمين حجاز را ترك كرده بودند. پس از آن مسلمانان ستمديده دسته دسته بهطور پنهانى خود را به كشور مسيحى مذهب حبشه مىرساندند تا آنكه تعداد آنان از صد نفر تجاوز كرد و حبشه پايگاه فعالى بر ضد مشركان قريش شد.
گفتنى است كه گويا بعدها قريش وقتى ديدند نمىتوانند جلوى اراده استوار مسلمانان مهاجر را گرفته و مانع هجرت آنان گردند ديگر چندان حساسيتى از خود نشان نمىدادند. از اين رو برخى از مسلمانان آشكار هجرت مىكردند، مانند امعبدالله همسر عامر كه به نقل ابن اسحاق 367/1 آشكارا به عمر گفت در حال هجرت به حبشه هستيم.
هجرت به حبشه نخستين هجرت در اسلام است و مهاجران حبشه در تاريخ اسلام جايگاه و مقام خاصى داشتند. آيه چهل و يكم سوره نحل درباره اين هجرت مىگويد:
>وَ الَّذِينَ هٰاجَرُوا فِي اللّٰهِ مِنْ بَعْدِ مٰا ظُلِمُوا لَنُبَوِّئَنَّهُمْ فِي الدُّنْيٰا حَسَنَةً وَ لَأَجْرُ الْآخِرَةِ أَكْبَرُ لَوْ كٰانُوا يَعْلَمُونَ <.