114آنجا كه به روايت امتاع الاسماع 27/ اين سال را «سال اندوه» ناميد! خديجه تمامى ثروت خود را بدون هيچگونه منت در اختيار پيامبر قرار داد و او همه آن را در راه تبليغ و گسترش دين اسلام صرف كرد. خديجه همسر مهربان و باوفا و ياور صميمى پيامبر بود.
تاريخ جهان زنى همانند خديجه كه اينگونه در راه خدا و رسيدن به اهداف مقدّس شوهر خدمتگزار باشد به خود نديده است. رسول خدا با ردايى كه پيوسته دست و صورت خود را با آن پاك مىكرد و به هنگام نزول وحى بر سر مىكشيد، حضرت خديجه را كفن كرد و با دست خود درون قبر نهاد و به روايت يعقوبى 35/2 فرمود:
«اِجتَمَعَتْ عَلى هذِهِ الأُمَّةِ فِي هذِهِ الأَيّامِ مُصِيبَتانِ، لا أَدْرِي بِأَيِّهِما أَنَا أَشَدُّ جَزَعاً».
در اين روزها بر اين امت دو مصيبت وارد شد كه نمىدانم به كداميك از آن دو بىتابترم.
همچنين يعقوبى 25/2 نوشته است: چون خديجه وفات كرد حضرت فاطمه خود را به رسول خدا مىآويخت و مىگريست و مىگفت: مادرم كجاست؟ مادرم كجاست؟ جبرئيل بر آن حضرت فرود آمد و گفت: به فاطمه بگو خداوند متعال براى مادرت در بهشت قصرى از دُرّ و گوهر بنا كرده است كه رنج و سر و صدا در آن نيست.
خلاصه درس
كار تبليغ و ترويج اسلام و مخالفت و كارشكنى سران قريش ادامه داشت و تا زمانى كه پيامبر از بتها بدگويى نمىكرد قريش نيز مدارا