65مى‌كنند تا اينكه مى‌گويند: خدا خلق را آفريده است؛ پس خود خدا را چه كسى آفريده؟ اگر چنين گفتند، بگوييد: ( قُلْ هُوَ اللّٰهُ أَحَدٌ (1)

اللّٰهُ الصَّمَدُ ) (توحيد: 1 و2) و تا آخر سوره را بخوانيد. سپس به سمت چپ خود سه بار آب دهان بيفكنيد و از شيطان رانده شده به خدا پناه ببريد. ¹

پرداختن عوام به مسائل اعتقادى و علمى كه شايستگى‌هاى ويژه‌اى مى‌طلبد، از بزرگ‌ترين آفت‌ها و امور فتنه برانگيز است. ازاين‌رو، بايد آنها را از اين كار بازداشت. پرداختن آنها به حروف و الفاظ قرآن، مثل آن است كه پادشاهى براى كسى نامه‌اى بنويسد و در آن دستوراتى صادر كند، ولى آن شخص، هيچ يك از آن امور را انجام ندهد و وقت خود را صرف امورى از اين دست كند كه آيا كاغذ نامه قديمى است يا جديد. چنين كسى بى‌ترديد شايسته عقوبت است. همچنين است حال مردم عوامى كه به جاى پرداختن به مفاهيم و حدود قرآن، به الفاظ و حروف آن بپردازند كه آيا قديم است يا حادث و اينكه صفات خداى سبحان چگونه است.

علما مى‌گويند: منظور از عوام، فقط مردم بازارى و نافرهيخته و توده مردم نيست؛ بلكه حتى شامل اديبان، نحويان، فيلسوفان، متكلمان