23كردهايم كه به آنها نيكى كنيم، از جهنم بركنارند». (انبياء: 101) 1
نامه مهم ديگري از شيخ محمد بن عبدالوهاب در اين موضوع
شيخ محمدبنعبدالوهاب در پاسخ نامه سويدى، از علماى عراق نامهاى فرستاده است. نامبرده با ارسال نامهاى به شيخ، در خصوص سخنانى كه مردم درباره او مىگويند، سؤال كرده بود. در نامه شيخ آمده است:
دروغپراكنى و اشاعه تهمت از امورى است كه عاقلان شرم دارند آن را نقل كنند؛ چه رسد به اينكه خود آن تهمت را بسازند. گفتهايد كه همه مردم جز پيروانم را كافر مىدانم. شگفتا! چطور ممكن است يك انسان عاقل چنين چيزى را قبول كند و آيا يك مسلمان چنين سخنى بر زبان مىآورد؟! اينكه گفتهايد اگر دستم برسد، گنبد حرم پيامبر را ويران مىكنم و كتاب دلائلالخيرات را تحريم مىكنم و صلوات فرستادن بر پيغمبر را به هر صورتى منع مىكنم، بهتان است و در قلب مسلمان چيزى والاتر از قرآن جاى ندارد.
در جاى ديگرى از اين نامه افزوده است:
گفتهايد كه من كسى كه به انسانهاى صالح توسل كند و نيز بوصيرى را به دليل گفتهاش (يا اكرم الخلق) كافر مىدانم و