22برمىداشتم و ناودانى چوبى به جايش قرار مىدادم و اينكه زيارت قبر پيغمبر را حرام مىدانم و زيارت قبر پدر و مادر و ديگران را قبول ندارم و كسى را كه به غير خدا قسم بخورد و نيز ابن الفارض و ابن عربى را كافر مىشمارم و كتابهاى دلائلالخيرات و روضالرياحين 1 را مىسوزانم و آن را روضالشياطين مىنامم.
پاسخ من به اين مسائل [تهمتها] اين است كه مىگويم: ( سُبْحٰانَكَ هٰذٰا بُهْتٰانٌ عَظِيمٌ )؛ «خداوندا تو منزهى. اين بهتان بزرگى است». (نور: 16) پيش از اين افراد نيز كسانى بودند كه به پيامبر تهمت زدند كه عيسى بن مريم و صالحان را دشنام مىدهد. افرادى كه چنين تهمتهايى مىزنند و سخنان باطل بر زبان مىآورند، دلهاىشان مانند همان كسانى است كه به پيامبر افترا مىبستند.
خداى متعال مىفرمايد: ( إِنَّمٰا يَفْتَرِي الْكَذِبَ الَّذِينَ لاٰ يُؤْمِنُونَ بِآيٰاتِ اللّٰهِ وَ أُولٰئِكَ هُمُ الْكٰاذِبُونَ )؛ «فقط كسانى دروغ مىبندند كه به آيات خدا ايمان ندارند». (نحل: 105) آنها به پيامبر تهمت زدند كه گفته است ملائكه و عيسى و عُزَير در آتش دوزخند. خداى متعال در پاسخ آنان اين آيه را فرو فرستاد: ( إِنَّ الَّذِينَ سَبَقَتْ لَهُمْ مِنَّا الْحُسْنىٰ أُولٰئِكَ عَنْهٰا مُبْعَدُونَ )؛ «كسانى كه پيش از اين مقرر