138نقشينههاى رنگين اتاق را كثيف و دودآلود مىسازد، گرچه خانه را نسوزاند. 1
كسى كه مىخواهد گناه نكند، به زمينههاى گناه نيز نبايد توجه كند و ذهن و روح خود را آلوده سازد؛ زيرا بر اثر انديشيدن درباره گناه، آرام آرام ايستادگىاش را در برابر گناه، از كف خواهد داد.
فرجام سخن
چيرگى برخواهشهاى نارواى نفسانى و دورى از گناه، از منظر آموزههاى دينى نه تنها نشانه اراده استوار و قدرت آدمى، بلكه مايه عزت و سرافرازى اوست. كسى كه بر خواستههاى نفسانى خود چيره و بر آنها حاكم مىشود، عنان نفس سركش خود را به عقل مىسپارد و خواهشهاى وى را محدود مىسازد، داراى عالىترين سرمايه روحانى و شخصيت معنوى است. چنين كسى، گرد گناه و ناپاكى نمىگردد و به جرم و جنايت دست نمىآلايد. اميرالمؤمنين على(ع) در اينباره مىفرمايد:
مَن قَدَّمَ عَقلَهُ عَلى هَواهُ حَسُنَت مَساعيه. 2
كسى كه عقل خود را بر هواى نفسش مقدم بدارد، اعمال و كوششهاى او همواره نيكو و پسنديده است.