87درگاه او مىآورد، نفس خود را در بارگاه حق ذبح مىكند، تنها به سجادۀ بندگى مىرود، فقط او را مىخواند، در برابر عظمت و كبريايى حق به ذلت و خضوع مىافتد، با جامۀ سپيد احرام پاكى دل و نورانيت آخرت را طلب مىكند. زائر با نماز عشق در برابر حق به قامت مىايستد. امام سجاد عليه السلام در حديث شبلى در باب نماز احرام مىفرمايد: بايد به هنگام انجام نماز احرام، چنين نيت داشت كه انسان به خدا تقرب يابد و مشغول انجام حسنات او باشد تا داخل ميقات بيايد:
«فَحِينَ صَلَّيْتَ الرَّكْعَتَيْنِ نَوَيْتَ أَنَّكَ تَقَرَّبْتَ إِلَى اللَّهِ بِخَيْرِ الْأَعْمَالِ مِنَ الصَّلاَةِ وَ أَكْبَرِ حَسَنَاتِ الْعِبَادِ، قَالَ: لاَ».
«آن هنگام كه نماز احرام مىخواندى آيا نيّت كردى كه به وسيلۀ نماز، كه بهترين اعمال و برترين حسنات بندگان است، به خداوند نزديك شوى و به او تقرّب جويى؟ شبلى گفت: نه».