62درآن، صحن قديم به حساب مىآيد و قسمتهاى بلند و برجسته صحن، جزو صحن قديم شمرده نمىشود. گويا علت رهاكردن صحن به دو صورت پست و بلند، براى تشخيص صحن جديد و قديم است و استدلالى هم كه از ابن ادريس نقل شده، منطبق بر اين مطلب است و در اينكه حائر، شامل اتاقهاى صحن از سه طرف توسعه نيافته بشود، اشكال است. ابنقولويه روايتى نيكو، به نقل از حسن بن عطيّه از امام صادق(ع)، نقل كرده كه فرمود:
وقتى داخل حير، و در برخى نسخهها، حائر شدى، چنين مىگويى و دعا را آورده؛ سپس كمى راه مىروى و هفت مرتبه، الله اكبر مىگويى؛ سپس مقابل قبر مطهر مىايستى و مىگويى... تا اينكه فرمود: سپس اندكى راه مىروى و مىگويى... تا اينكه باز فرمود: و دستهاى خود را بلند مىكنى و بر قبر مىگذارى. 1اين روايت، دلالت مىكند بر اينكه وسعت حائر، بيشتر از روضۀ مقدسّه و ساختمانى است كه از سه طرف، متصل به آن است. حسين بن ثوير بن ابىفاخته، از امام صادق(ع) در آداب زيارت امام حسين(ع)، روايتى نقل كرده كه فرمود: «مىروى تا به ورودى حائر يا حير مىرسى؛ سپس به راه خود ادامه بده و از روبهروى حضرت داخل مىشوى». 2ابوحمزه ثمالى، با سند معتبر از امام صادق(ع)، راجع به آداب زيارت امام حسين(ع)، روايت كرده كه فرمود:
سپس داخل حير يا حائر شو و چنين بگو... تا اينكه فرمود: سپس اندكى راه برو و چنين بگو... سپس گام بردار و قدمهاى خود را، كوتاه كن تا مقابل قبر مطهربرسى، آنگاه نزديك قبر مىشوى و مىگويى... تا آخر حديث.