60اثبات يك نوع توسعه در حائر، اين بررسى را به پايان برده و گفته است: «امّا حائر، به گفته بيشتر عالمان شيعه، حكم (تخيير) ظاهراً اختصاص به آن دارد».
شهيد اوّل در كتاب «ذكرى» 1 از شيخ نجيب الدين يحيى بن سعيد، حكايت كرده كه او، در كتابى كه راجع به احكام سفر نوشته، به اختيار مسافر ميان قصر و اتمام در موارد چهارگانه، حتى حائر مقدس، فتوا داده است؛ چون حديثى كه به دست ما رسيده، حرم امام حسين(ع) را مطرح و اندازۀ آن را، پنج فرسخ، چهار فرسخ ويك فرسخ، تعيين كرده است.
شهيد اوّل گفته، تمام اين محدوده تا مسافت پنج فرسخى، حرم است؛ هرچند در فضيلت متفاوت است و بعيد نيست، اين چنين باشد؛ چه اينكه شيخ وكلينى، به سند ضعيفى از امام صادق(ع)، روايت كردهاند كه فرمود:
هرگاه به زيارت امام حسين(ع) آمدى، در ساحل فرات غسل كن و لباس پاكيزه خود را بپوش، سپس پابرهنه روانه شو كه تو، در حرمى از حرمهاى خدا و پيامبرش مىباشى... .
و در حديثى مرسل 2، از آن حضرت نقل كردهاند كه فرمود: «حرم امام حسين(ع)، يك فرسخ از چهار طرف قبر شريف است». و در حديث ديگرى با سند ضعيف، روايت كردهاند كه فرمود:
حرم امام حسين(ع) چهار فرسخ، از چهار طرف قبر شريف او است و احتياط اين است كه نماز، در حائر، كامل اقامه گردد و در غير حائر، بايد شكسته به جاى آورده شود.
در خصوص اندازه حائر، ابن ادريس گفته است: