167
د) راز سجده بر تربت امام حسين(ع)
امّا راز انتخاب تربت قبر مطهر، يا تربت حائر مقدس، يا نهايتاً تربت كربلاى معلّى، براى سجده كردن بر آن در نماز، علاوه بر رواياتى كه در فضيلت و قداست تربت وارد شده و افزون بر اينكه پاكترين، پاكيزهترين، خالصترين و مقدسترين تربت در ميان همه تربتهاست و اضافه بر اينكه سجدۀ بر آن، موجب شكافتن حجابهاى هفتگانه مىشود - و بالاخره فراتر از تمام گفتهها و نگفتهها - شايد راز و رمز سجده كردن بر تربت با توجّه به جنبههاى روحى و عاطفى، اين است كه نمازگزار بر سكوى پرواز خود در اوقات پنجگانۀ نماز، مصيبت سنگينى را كه از كشته شدن شهيد، فرزند شهيد و پدر شهيدان به دست آن گروه ظالم و متجاوز، به دين مبين اسلام وارد شده به ياد مىآورد. از سوى ديگر مكر و حيلۀ آنان را نسبت به اسلام و مسلمانان در دوران جاهليّت و حتى پس از گرويدن آنها به دين اسلام به خاطر مىآورد.
زيرا اين گروه ظالم و ستمگر در دوران جاهليت خود، مرتكب قتل حمزه سيّدالشهدا و مثله كردن آن حضرت به بدترين و زشتترين صورت گرديد و با كشتن آن بزرگوار، بزرگترين ركن اسلام را شكست. هدف آنان از كشتن حمزه سيّدالشهدا، قلع و قمع دعوت و رسالت الهى از پايه و اساس بود؛ لذا مسلمانان، تربت قبر او را به مثابۀ شعارى براى خود قرار دادند و به آن، تبرّك جستند و از آن (به اذن خداى متعال)، طلب شفا كردند تا ياد او را جاودان سازند.
وقتى اين گروه ياغى و متجاوز، به دين مبين اسلام گرويد، به كشتن امام حسين(ع) دست زد تا بنياد نبوّت و پيامبرى را بركند. زيرا آن روز، نبوت و پيامبرى، غير از حسين بن على(ع)، بازماندهاى نداشت. آنان مىپنداشتند با كشتن امام حسين(ع)، پيامبرى و دعوت اسلامى هر دو به طور همزمان از بين مىروند و چون