177فرزدق شاعر كه حقوقبگير دربار بود و آنجا حضور داشت، گفت: من او را مىشناسم.
مرد شامى پرسيد: اى أبافراس او كيست؟
اينجا بود كه فرزدق شاعر آن قصيدۀ پرشور و حماسىاش را در حقّ حضرت زينالعابدين علىبنالحسين(ع)، سرود. اين قصيده حدود چهل بيت است كه قسمت اعظم آن از اين قرار است:
1. يَا سَائلِي: أيْنَ حَلَّ الْجُودُ وَالْكَرَمُ
عنْدِيبَيَانٌ إذَا طُلاَّبُهُ قَدِمُوا
2. هَذَا الَّذِيتَعْرِفُ الْبَطْحَاءُ وَطْأتَهُ
وَالْبَيْتُ يَعْرِفُهُ وَالْحِلُّ وَالْحَرَمُ