44برگزيدگان خدا - كه از صلاح و سداد و علم و عمل و عدل و داد برخوردار باشند - جايز نيست. همانگونه كه قرآن از اطاعت مسرفان و مفسدان صريحاً نهى نموده و مىفرمايد:
وَ لاٰ تُطِيعُوا أَمْرَ الْمُسْرِفِينَ اَلَّذِينَ يُفْسِدُونَ فِي الْأَرْضِ وَ لاٰ يُصْلِحُونَ 1بنابراين وقتى خداوند به اطاعت اولى الأمر، امر مىكند، هر فرمانروايى مقصود نيست بلكه فرمانروايانى مقصودند كه از ويژگى و شرايط لازم برخوردار باشند كه قرآن معيار آنان را مشخص نموده و پيامبر صلى الله عليه و آله به تبيين آن پرداخته است.
حديث متواتر ثقلين
نويسندۀ جزوه در بخش ديگرى حديث ثقلين را - كه مورد اتفاق عامۀ مسلمانان و همۀ فرق اسلامى است - مورد ترديد قرار داده و مىگويد: راويان آن عطية عوفى، قاسم بن حسن، زيد بن الحسن انماطى كوفىاند، و اينها در روايت ضعيفاند! در حالى كه اين حديث همانند حديث غدير مورد اتفاق عموم محدثان شيعه و سنى است كه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود:
«إِنِّي تَارِكٌ فِيكُمُ الثَّقَلَيْنِ؛ كِتَابَ اللَّهِ وَ عِتْرَتِي أَهْلَ بَيْتِي مَا إِنْ تَمَسَّكْتُمْ بِهِمَا لَنْ تَضِلُّوا وَ إِنَّهُمَا لَنْ