38و تصريح و قراين و شواهد به اضافۀ آيات قرآن را مىتوان در محبّت خلاصه كرد؟! آيا آن خطبۀ تاريخى و منشور غدير خم كه پيام آن چيزى جز وصايت و خلافت امير مؤمنان عليه السلام نيست را مىتوان تنها ناظر به محبّت دانست؟
كدام انسان عاقل مىپذيرد رسول خدا در آن برهۀ خاصّ تاريخى و آخر عمر مبارك خود مسلمانان بلاد را به حج دعوت كند و بيش از صد هزار نفر از مردم را در غدير خم جمع كند و با آن خطبۀ طولانى على عليه السلام را به مردم معرفى كند و از ولايت او سخن بگويد و مردم را به بيعت دعوت نمايد و منظور از همۀ اينها آن باشد كه اى مردم، على عليه السلام را دوست بداريد! در حالى كه توصيه به محبت به آن همه تفصيل و مقدمات و بيان نياز نداشت؟
اشكالات بىاساس
مىگويد: چرا پيامبر صلى الله عليه و آله موضوع ولايت على عليه السلام را در عرفات يا مدينه مطرح نكرد؟
اين پرسش بى معناست. زيرا هر جاى ديگر اين خطبه را ايراد مىفرمود، گفته مىشد: چرا اينجا و نه جاى ديگر؟ علاوه بر اين، عرفات كه جايگاه برگزارى اعمال حج بود و حاجيان در خيمهها سرگرم عبادت و يا اطراف بيابان پراكنده بودند و براى ايراد خطبه مناسب نبود و تمركز مخاطبان فراهم نمىشد. ديگر آنكه ايراد خطبه در آنجا،