63
يُطْعِمُونَ الطَّعٰامَ عَلىٰ حُبِّهِ مِسْكِيناً وَ يَتِيماً وَ أَسِيراً) 1
يعنى «نيكوكاران به نذر خود وفا مىكنند و از روزى كه شر و عذابش دامن گستر است، واهمه دارند. آنان غذاى خود را با آنكه به آن تمايل (و نياز) دارند به مسكين و يتيم و اسير مىدهند.»
شرح و توضيح در سورۀ انسان، فرازى وجود دارد (از آيۀ 5 الى 22) كه خداوند در آن به توصيف و تكريم گروهى از نيكان امّت پرداخته است. طبق اين آيات، نيكوكاران به نذرهاى خود وفا كرده و على رغم تمايلى كه به غذاى خود داشتهاند آن را به ترتيب به مسكين، يتيم و اسيرى بخشيدهاند، در زمينۀ اين آيات - براى هر خوانندهاى - سؤالاتى مطرح مىشود از جمله
1 - اين نيكوكاران چه كسانى بودهاند؟ تاريخ صحيح و روايات معتبر چه كسانى را معرّفى مىكنند؟
2 - موضوع نذر چه بوده و وفاى به نذر چگونه صورت پذيرفته است؟
- اين نذر در چه زمان و مكانى تحقق يافته؟ و آيا
اين آيات سخن از يك امر واقعى است يا حادثهاى فرضى و خيالى؟
هنگامى كه براى يافتن پاسخ اين سؤالات به تاريخ