129فصل ششم: حوزه بزرگ سامرا
سامرا پيش از ميرزاى مجدّد
آن روزها با وجود آستان قدس عسكريّين(ع) و با آن همه پيشينه تاريخى و... سرزمين سامرا به بوته فراموشى سپرده شده بود و تنها به عنوان يك شهر تاريخى و كهن، اسمى از آن مطرح بود و بس.
شهرى كه روزگارى سه امام معصوم(عليهما السلام) را دربرداشت و اسمش زينتبخش محافل محدّثان و فقيهان بزرگ گشته و شهرتش زمين و زمان را درنورديده بود، آن روزها، جز نام از آن خبرى نبود.
با وجود آن همه پيشينه پاك و تابناك، آن روزها از سامراى قديم صحبتى درميان نبود و ديگر سامرا را كسى ناحيه مقدّسه نمىخواند، بلكه شهرى در دست اغيار، اسير بود. حريم مقدس عسكريين(ع) خرابآباد گدايان و سيه بختان شده بود، چنان كه گداى سامرا در زبانها مثل گشت و مشكل مىشد كسى يافت كه از اين همه غربت و غم قصّهاى در دل نداشته باشد. غبار اين غربت چشمهاى شيعيان را آزار مىداد تا اين كه سيد جليلى از فقيهان نامدار، قيام كرد و با هجرت