179اختصار به ترجمۀ آنچه كه بلاذرى آورده است اكتفا مىكنيم.
«ابوبكر به دنبال على فرستاد تا بيعت كند، ولى او از بيعت با ابوبكر امتناع ورزيد، سپس عمر همراه با فتيلۀ آتشزا حركت كرد و با فاطمه در درگاه خانه روبه رو شد. فاطمه گفت: فرزند خطاب! آيا در صدد سوزاندن خانۀ من هستى؟ عمر گفت: آرى، اين كار در دينى كه پدرت آورده، استوارتر و بهتر است!»
از اين سند تاريخى، دو مطلب استفاده مىشود:
1. اخذ بيعت براى خليفۀ اوّل با تهديد و ارعاب صورت گرفته و آزادى و انتخابى در كار نبوده است. حال بايد پرسيد آيا اين نوع بيعت ارزشى دارد؟
2. سوزاندن خانۀ دخت گرامى پيامبر صلَّى اللّٰه عليه و آله و سلَّم براى دستگاه خلافت چندان مهم نبوده است.
علاوه بر «بلاذرى» كه ماجراى يورش به خانۀ وحى