159 تهمتهاى ناروا اين است كه شيعه را با ويژگى «دشنام» به صحابه معرفى مىكنند ، بلكه ما معتقديم هر فردى كه با پيامبر مصاحبت داشته و نور وحى و نبوّت را از نزديك مشاهده كرده، به ويژه آنان كه در نبردهاى بدر و احد و احزاب، در ركاب پيامبرصلَّى اللّٰه عليه و آله و سلَّم شمشير زدهاند، همگى محترماند.
ولى اين مقام و منزلت نبايد مانع از آن شود كه ما همۀ اعمال آنان را درست بدانيم و بر تمام رفتارهاى آنان صحّه بگذاريم، حتى آن جا كه آشكارا كارى بر خلاف شرع انجام دهند و يا خون پاكى را بريزند.
اگر امام زين العابدينعليه السَّلام در بارۀ صحابه پيامبر دعا مىكند، گروه خاصّى را در نظر مىگيرد و مىفرمايد:
«اللهم و اصحاب محمد خاصة الذين أحسنوا الصحابة و الذين أبلوا البلاء الحسن في نصره ». 1