141شما «سيدنا معاوية!» و فردى كه عمار را كشت يكى ديگر از صحابه حضرت به نام «ابو الغادية الجهنى» بود.

بنابراين، چگونه مى‌توان گفت آن الفت و شفقت، در ميان صحابۀ پيامبر به صورت دست نخورده و ثابت باقى ماند؟ اگر واقعاً تمام صحابۀ پيامبر لباس عدالت بر تن كردند و گردى بر آن‌ها ننشست، پس چرا در عصر عمربنخطاب، مغيرة بن شعبه ¹ كه امير كوفه بود، به زنا متهم شد و سه نفر از شهود بر عمل زشت او شهادت دادند، وقتى نوبت به چهارمى رسيد با لطايف الحيل او را از شهادت دادن باز داشتند؛ زيرا قاضى محكمه كه خود عمر بود گفت: مردى را نبينم كه خدا بر زبان او چيزى را جارى سازد كه فردى از مهاجران را رسوا كند. ²

اينها نمونه‌هاى كوچكى است از كارهاى زشت برخى