134در آيۀ ديگر همۀ مؤمنان را برادر يكديگر مىخواند و مىگويد:
إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ
1
؛ولى آيا همۀ مؤمنان به اين حكم الهى گردن نهادند و در طول چهارده قرن، هيچ جنگ و خونريزى در ميان آنان رخ نداد؟ قضاوت با خواننده گرامى است.
حكم الهى مسألهاى است، عملكرد مسلمانان مسألۀ ديگر؛ و چه بسا اين دو با يكديگر تفاوت بسيار پيدا كنند و به تعبير نويسندهاى: «الإسلام شيء، والمسلمون شيء آخر». جاى بسى شگفت است كه قاضى محكمۀ قطيف، از يك حكم تكليفى، وضع خارج را پيشبينى مىكند و مىگويد: چون در سايه اسلام برادران دينى شدند، پس به يكديگر تعرض نمىكردند و ستم روا نمىداشتند! در واقع نويسنده چشم خود را بر تاريخ قطعى و گفتههاى بزرگان همكيش خود مىبندد.