1) . مراد از «الباب المبتلى به النّاس»؛ (درى كه مردمان به آن امتحان شوند)، اهل بيت پيامبر:، مى‌باشد كه در زيارت جامعۀ كبيره آمده است. من لايحضره الفقيه، ج 2، ص 613؛ التهذيب، ج 6، ص 97. امام صادق(ع) مى‌فرمايد: ما باب حطّه (آمرزش) هستيم و آن در سلامتى (و عصمت) است. هر كه در آن داخل شود، نجات يابد و هر كه تخلّف كند، ساقط شود. (بحارالأنوار، ج 10، ص104.) علاّمۀ مجلسى مى‌نويسد: «الباب المبتلى به النّاس، اشاره به گفتار پيامبر6 است كه فرمود: «مثل اهل بيت من، مثل باب حطّه است» و باب حطّه يكى از درهاى بيت المقدس بود كه بنى اسرائيل از آن عبور مى‌كردند.» (بحارالأنوار، ج 99، ص 141.) استاد حكيم مفسّر آيت‌الله جوادى آملى مى‌نويسد: «حطّه يعنى خدايا گناهان ما را بريز.» (تفسير تسنيم، ج 4 ، ص 557) «باب حطّه كه همان درِ انحطاط، تواضع و فروتنى است، هماره به روى سالكان كوى حق گشوده است و طالبان آن اندك و واردان آن واصلند.» (تفسير تسنيم، ج 4 ، ص 563.)