1) . كامل الزّيارات، باب 72، ص328 333، هدية الزائرين، ص 176- 179، مصباح المتهجّد، ص 772 - 776، مصباح الزائر، ص 269 - 271 و مصباح الكفعمى، ص 482، البلد الأمين، ص 269. در پايان روايت كامل الزيارات، ص 332، امام باقر(ع) مى‌فرمايند: و اگر مى‌توانى كه هر روز از روزگار خود با اين زيارت، زيارت كنى، چنين كن كه همۀ آن ثواب‌ها براى تو خواهد بود ان شاء الله تعالى.

2) . در مصباح المتهجّد، ص 777 و در مفاتيح الجنان آمده است: «روايت كرده محمّد بن خالد طيالسى از سيف بن عميره كه گفت بيرون رفتم با صفوان بن مهران[جمّال] و جمعى ديگر از اصحاب خودمان به سوى نجف بعد از خروج حضرت صادق(ع) از حيره به جانب مدينه، پس زمانى كه ما فارغ شديم از زيارت يعنى زيارت امير مؤمنان(ع) ، گردانيد صفوان صورت خود را به جانب مشهد ابوعبدالله(ع) پس گفت از براى ما كه زيارت كنيد حسين(ع) را از اين مكان از نزد سر مقدّس امير مؤمنان كه از اينجا ايما و اشاره كرد به سلام بر آن حضرت جناب صادق(ع) و من در خدمتش بودم: سيف گفت: پس خواند صفوان همان زيارتى را كه روايت كرده بود (علقمة بن محمّد حضرمى) از حضرت باقر(ع) در روز عاشورا، آنگاه دو ركعت نماز كرد نزد سر اميرالمؤمنين(ع) و وداع گفت. بعد از آن نماز، اميرمؤمنان(ع) را و اشاره كرد به جانب قبر حسين(ع) به سلام در حالتى كه گردانيده بود روى خود را به جانب او و وداع كرد بعد از زيارت او را و از دعاهايى كه بعد از نماز خواند اين بود: «يا الله يا الله...»، ثواب زيارت و دعا در متن كتاب گذشت.