106 63 - خود را بر قبر شريف مى‌افكنى و با دلى خاشع و چشمى گريان بر آن بوسه مى‌زنى. ¹

64 - گونه‌هاى خود را با تربت قبر شريف آن حضرت - با تضرّع و گريه - خاك آلود كن و در بسيارى از زيارات به استحباب (تعفير) ² با اين گفتار، اشاره شده است كه:

«بر تأسفم بر آنچه از من سر زده است و بر آغشته شدن و نهادن

چهره‌ام در محضرت، بر خاك و تربت قبر فرزند پيامبرت...[رحم كن].» ³

و به اين گفتار كه:

«چقدر مشتاق بوسه بر آستانتان و داخل شدن با اجازۀ شما در درهاى [رحمت] شما و آغشته كردن چهره بر خاك پاك و خوشبوى شما هستم.» ⁴

و بر چهره نهادن و ماليدن تربت امام حسين(ع) از راه دور نيز مطابق با روايت شيخ طوسى در «مصباح المتهجّد» و سيد بن طاووس در «مصباح الزّائر» از امام صادق(ع)، مورد دستور و امر است، كه حضرت فرمود: «پس آنگاه روى خود را در زمين بر خاك گزار و با آن بياميز.» ⁵