98جد مادرىاش سرور انبيا، خاتم پيامبران، بشير نذير و سراج منير، محمد مصطفى(ص) است كه همين نسبت براى افتخار فرد كافى است.
مادر بزرگ مادرىاش خديجه بنت خويلد، ام المؤمنين، صديقۀ امت پيامبر و اولين فردى است كه از امت پيامبر(ص) ايمان آورده است و كتاب خداوند را تصديق كرده است و خود را وقف پيامبر(ص) نموده است.
پيامبر اسلام به او فرموده است:
«يا خَديجَه! هذا جِبريل يقرئك السَّلام عَن الله عَزَّ وَ جَلَّ، وَ يُبَشِّرُكَ بِبَيتٍ في الجنَّة مِن قَصَب لا صَخِب فيه وَ لا نَصَب»؛ 1
«اى خديجه! جبرئيل درود خداوند را بر تو مىرساند و تو را به خانهاى در بهشت بشارت مىدهد كه از مرواريد تازه ساخته شده است و در آن رنج و ناراحتى نخواهى ديد.»
خديجه نيز در جواب گفت:
«اَللهُ عَزَّ وَجَلَّ هُوَ السَّلام، وَمنهُ السَّلام، وَاليه يَعُودُ السَّلام، وَعَلى رَسُول الله وَعَلى جبرائيلَ السَّلام، وَرَحمةُ اللهِ وَبَركاتُه»؛ 2
«خداوند عزّ و جلّ، خود درود و سلام است. سلام از اوست و به او بازمىگردد. درود خدا بر رسول خدا(ص) و بر جبرئيل باد.»
او بيست و پنج سال به تنهايى همسر پيامبر بود و زن ديگرى در اين