139
رسول الله(ص) أمها فاطمة الزهراء قال ابن الأثير إنها ولدت في حياة النبي(ص) وكانت عاقلة لبيبة جزلة زوجها أبوها ابن أخيه عبد الله بن جعفر فولدت له أولاداً وكانت مع أخيها لما قتل فحملت إلى دمشق وحضرت عند يزيد بن معاوية وكلامها ليزيد بن معاوية حين طلب الشامي أختها فاطمة مشهور يدل على عقل وقوة جنان»؛ 1
«اما زينب دختر على بن ابى طالب بن عبدالمطلب، بانويى هاشمى و نوۀ دخترى پيامبر خدا(ص) بود. مادرش فاطمۀ زهرا بود.
ابن اثير گفته است كه او در زمان حيات پيامبر(ص) به دنيا آمده است و بانويى عاقله، خردمند و نيكو رأى بود. پدرش (امام على(ع)) او را به عقد پسر برادر خود يعنى عبدالله بن جعفر درآورد و زينب از او صاحب فرزندانى شد. در سفرى كه امام حسين(ع) كشته شد، زينب همراه او بود و به دمشق نزد يزيد به اسارت برده شد. سخنان او خطاب به يزيد بن معاويه - هنگامى كه مرد شامى، دخترش فاطمه را از يزيد، هديه خواست - مشهور است و دليلى است بر عقل و خردمندى آن بانو».
جزايرى در كتاب خود «خصايص الزينبيه» مطلبى دالّ بر مفسر قرآن بودن حضرت زينب(عليها السلام) نوشته است كه در ادامه مىآيد:
روزگارى اميرالمؤمنين (ع) در كوفه بود، زينب (عليها السلام) در خانهاش مجلسى داشت كه براى زنها قرآن تفسير و معنى آن را آشكار مىكرد. روزى «كهيعص» را تفسير مىنمود كه ناگاه اميرالمؤمنين (ع) به خانۀ او