100و در پى آن هجرت پيامبر(ص) اتفاق افتاد.
پيامبر در حالى هجرت كرد كه همراهىهاى يار و ياورش همواره، در نظرش بود. حضرت از خديجه و نيكىهاى او بسيار ياد مىكرد و به ياد او صدقه مىداد 1 تا آنجا كه عايشه گفت: «چقدر از پيرزنى كه سرخروى و دهانگشاد بوده است، ياد مىكنى؟ او از دنيا رفت و خداوند بهتر از او را بهرۀ تو ساخت!»
با شنيدن اين سخنان واهى، چهرۀ پيامبر(ص) متغير گشت و فرمود:
«والله ما أبدلني خيراً منها، آمنت بي حين كفر بي الناس، و صدقتني حين كذبني الناس، و واستني بمالها حين حرمني الناس، و رزقني منها ولداً إذ حرمني من غيرها». 2