177ائتلاف حاكم، شامل جنبش حزبالله و امل و گروه ميشل عون (جريان ملى آزاد)، توانستند يك بلوك نسبتاً قوى و بزرگ را در پارلمان به دست آورند. جدال دو گروه در لبنان، فراتر از مجادلات روزمره طبيعى است و نشانگر رويارويى و تقابل دو ديدگاه، نگرش و طرز تفكر است.
شوراى امنيت با صدورقطعنامهاى پس از ترور حريرى، كميسيون تحقيقى را مسؤول شناخت عوامل ترور وى نموده است. كميسيون مذكور در گزارش اوليه خود مقامات اطلاعاتى و امنيتى سوريه را مسبب ترور حريرى دانست اما گزارش نهايى خود را منتشر نساخته است.
پس از ترور حريرى اعتراضات مخالفان حضور نظامى سوريه تا چند هفته برگزار گرديد كه رسانههاى غربى سعى نمودند با شبيهسازى انقلاب نارنجى در اوكراين اين تظاهرات را محلى براى نمايش مخالفت عموم مردم با حزبالله، سوريه و ايران قرار دهند كه البته در اين كار موفق نشدند.
گروه حاكم 14 مارس و حاميان خارجىاش (فرانسه، آمريكا و عربستان)، با اتهام ارتباط حزبالله با سوريه و ايران و به بهانه لزوم خلعسلاح گروههاى شبهنظامى، به دنبال آن بودند كه حزبالله را به حاشيه ببرند. اشتباه گروه حاكم 14 مارس و حامياناش نيز بر اين استوار بود كه به جايگاه نقش، توان تأثيرگذارى و سهم گروه حزبالله بىتوجه بودند و از جريان ترور حريرى به عنوان ابزارى براى به حاشيه بردن حزبالله سوء استفاده كردند.
حزبالله علاوه بر آنكه نمايندگى بخش عظيمى از شيعيان لبنان را