80

مكارم اخلاق

جابر بن عبدالله مى‌گويد: شنيدم كه امام حسن(ع) فرمود:

«مَكارِمُ الاَخْلاقِ عَشَرةٌ: صِدْقُ اللِّسانِ وَ صِدْقُ الْبَأْسِ وَ اغطاءُ السّائل وَ حُسْنُ الْخُلْقِ وَ الْمُكافاةُ بِالصَّنائع وَ صِلَةُ الرَّحِمِ وَ التَّدَمُّمُ عَلَى الْجارِ وَ مَعْرِفَةُ الْحَقِّ لِلصّاحِبَ وَ قِرَى الضَّيْفِ وَ رَأْسُهُنَّ الْحَياءُ ¹؛ مكارم اخلاق ده چيز است: راستگويى، صداقت در خضوع، بخشش به سائل، خوش خلقى، پاداش دادن به كارها، پيوند با خويشان، حمايت از همسايه، حق‌شناسى براى صاحب آن، مهمان نوازى و سرسلسلۀ همۀ اين‌ها شرم و حياست».

بهترين و بدترين مردم

مردى از آن حضرت پرسيد: بهترين مردم كيست؟ امام(ع) فرمودند:

«من اشْرَكَ النّاس في عَيْشِهِ؛ كسى كه مردم را در زندگى خود شريك سازد».

مرد پرسيد: بدترين مردم كيست؟ فرمود:

«مَنْ لا يَعيشُ في عَيْشِهِ احَدٌ ²؛ كسى كه در زندگى او ديگرى زندگى نكند».